Ha_cU's profile~U&mE~...PhotosBlogLists Tools Help

Ha_cU ~[o]=R=[N]~

Occupation
There are no music lists on this space.

~U&mE~...

Photo 1 of 75
August 12

>w<...ความจิงที่โลกไม่รับฟัง...*+*

Light bulb  HellO!! Sun
 
     สวัสดีเพื่อนๆชาวโลกทั้งหลาย เมื่อเร็วๆนี้แหละ เราได้ดูหนังเรื่อง An Inconvenient Truth มาล่ะ เพื่อนๆหลายคน(SC MUปี2) ก้อคงจะได้ดูพร้อมๆเรา คิดว่าเปนไงกันมั่ง...โดยส่วนตัวนะเราว่าเราชอบอ่ะ แบบว่า อืม เค้านำเสนอได้น่าสนใจดีอ่ะ(ยกเว้นบางตอนอาจจะแอบหาเสียงให้ตัวเองเล็กน้อยก้อเถอะ)...และพอดีมีเพื่อนเราส่งเมลมาให้เราเป็นเรื่องเกี่ยวกับภาวะโลกร้อนจากในเรื่องเนี่ยแหละ มีทั้งรูป ทั้งผลกระทบ ฯลฯ โดยรูปนะมันจะแสดงเปรียบเทียบให้เหนเรยละว่า โลกเราร้อนขึ้นจิงป่ะนะ แล้วอยากบอกว่า มีรูปที่เป็นแสดงถึงผลกระทบในประเทศไทยของเราด้วยละ...เราก้อเรยจะเอา คู่มือช่วยลดภาวะโลกร้อน หรือ Ten Things To Do! จากเรื่อง An Inconvenient Truth ที่ได้จากเมลเพื่อนเรามาให้อ่านกันนะ...พออ่านแล้วก้ออย่าลืมเอาไปใช้ด้วยละ จะได้ช่วยกันลดภาวะโลกร้อนน๊ะ oK?
 
Money คู่มือช่วยลด ภาวะโลกร้อน Ten Things To Do! จาก An Inconvenient Truth Sleeping half-moon


1. เปลี่ยนหลอดไฟ Light bulb
การเปลี่ยนหลอดไฟจากหลอดไส้เป็นฟลูออเรสเซนต์หนึ่งดวง
จะช่วยลด คาร์บอนไดออกไซด์ ได้ 150 ปอนด์ต่อปี

2. ขับรถให้น้อยลงAuto
หากเป็นระยะทางใกล้ๆ สามารถเดินหรือขี่จักรยานแทนได้
การขับรถยนตร์เป็นระยะทาง 1 ไมล์จะปล่อย คาร์บอนไดออกไซด์ 1 ปอนด์

 

Computer 3. รีไซเคิลให้มากขึ้น 
ลดขยะของบ้านคุณให้ได้ครึ่งนึงจะ
ช่วยลด
 คาร์บอนไดออกไซด์ ได้ถึง 2400 ปอนด์ต่อปี

Soccer ball 4. เช็คลมยาง
การขับรถโดยที่ยางมีลมน้อย อาจทำให้เปลืองน้ำมันขึ้นได้ถึง 3%
จากปกติน้ำมันๆทุกๆแกลลอนที่ประหยัดได้ จะลด
คาร์บอนไดออกไซด์ ได้ 20 ปอนด์
 

 5.-ใช้น้ำร้อนให้น้อยลงCoffee cup
ในการทำน้ำร้อน ใช้พลังงานในการต้มสูงมาก การปรับเครื่อง ทำน้ำอุ่น
ให้มีอุณหภูมิและแรงน้ำให้น้อยลง จะลด
คาร์บอนไดออกไซด์ ์ได้ 350 ปอนด์ต่อปี หรือการซักผ้าในน้ำเย็น
จะลดคาร์บอนไดออกไซด์ ได้ปีละ 500 ปอนด์

Gift with a bow 6. หลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มีบรรจุภัณฑ์เยอะ
เพียงแค่ลดขยะของคุณเอง 10 % จะลด คาร์บอนไดออกไซด์
ได้ 1200 ปอนด์ต่อปี
 

 

Airplane 7. ปรับอุณหภูมิห้องของคุณ(สำหรับเมืองนอก)
ในฤดูหนาว ปรับอุณหภูมิของ heater ให้ต่ำลง 2 องศา และในฤดูร้อน

ปรับให้สูงขึ้น 2 องศา จะลดคาร์บอนไดออกไซด์
ได้ 2000 ปอนด์ต่อปี 

 Island with a palm tree 8. ปลูกต้นไม้
การ ปลูกต้นไม้ หนึ่งต้น จะดูดซ ับคาร์บอนไดออกไซด์
ได้ 1 ตัน ตลอดอายุของมัน

9. ปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ไม่ใช่ Mobile Phone
ปิดทีวี คอมพิวเตอร์ เครื่องเสียง และเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ เมื่อไม่ใช้
จะลดคาร์บอนไดออกไซด์ได้นับพันปอนด์ต่อปี

10. บอกเพื่อนๆของคุณเกี่ยวกับวิธีเหล่านี้ MSN Messenger icon
 
 
O_o ****************************** >w<
 
อ่านแล้วใช่มะ อย่าลืมทำตามละ จะได้ร่วมด้วยช่วยกันลดภาวะโลกร้อน...
ตามที่เค้าว่า คนเดียวหัวหาย 2 คนเพื่อนตาย...
อย่างน้อยถ้าช่วยๆกัน คนละนิดคนละหน่อย แต่หลายๆคนมารวมๆกันมันก้อเยอะนะ
และก้อ สำหรับคนที่ยังไม่ได้ดูนะ....รีบๆไปหาดูละ
เรื่องนี้ให้อะไรมากกว่าที่คุนคิดน้า
...oK?...
ไปและ เด่วคราวหน้าก้อจะหาอะไรดีๆมาให้อ่านต่อๆไปน้า
 
ปล.คิดถึงเพื่อนทุกคนน้า Red lips
ปล.2 สอบMidtermแล้ว สบายใจจิ้งง GirlRed roseBoy
ปล.3 HappY BirTHdaY To ยุ้ย...ภา...มานิต...ตูน น้องเบนซ์ น้องเบียร์
          และคนอื่นๆอีกหลายคนที่ไม่ได้พิมน้าจ้า Birthday cake 
 
BoyRed lipsGirl AlWaYs MiZ 'n LuV U Left hugRed roseRight hug
 

July 06

^o^..ความจิงของความรัก..O_o

สวัสดี สวีดัด
     เป็นไงบ้าง เปิดเทอมมาเดือนนึงแล้วสิ เรียนเปนยังไงกันมั่ง...มะอยากบอกเรย ภาคเราเรียนหนักอ่ะ...แบบว่า เรียนเช้าเลิกเย็น น่าสงสารมะละToT..แต่ก้ออะนะ...เรียนด้วยจัยรักก้อเงี้ยแหละ 555 มะมีไรหรอก แต่เรียนไปแล้วก้อหนุกหนานนะ เพราะได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบ...มีความสุขระคนความทำจิงๆ 555....เอาเหอะๆ เรารู้นะว่าทุกคนกะลังคิดไรอยู่ บ้า!!++" เราไม่ได้ต๊องน้า...ชั่งมันเหอะๆ...ทุกคนรู้ใช่มะ ว่า ถ้าเรามาอัพสเปซทีไร....เราก้อจะเอาเรื่องราว นิยาย เอ้ย คำสอน เอ้ย บทความมาให้อ่านนะ....ก้ออ่านละกัน อันนี้เราเอามาจากเวป  www.tttonline.net นะ...มันก้อมีเรื่องดีๆหลายอันละ ลองเข้าไปอ่านก้อได้ ไม่เสียหาย เพียงแค่เอาเรื่องที่มันดีนะ อย่าเข้าอย่างอื่นละ 555...เอาเหอะๆๆพอๆๆ อ่านเรยแล้วกัน เด่วเราจาได้ไปทำอย่างอื่นต่อ โอเค้
 
.......ความจริงของความรัก.....
 

สื่งที่มนุษย์มีมากมายจนเหมือนไม่มีวันหมดนันก็คือ"ความรัก"

แต่สิ่งที่มนุษย์มีจำกัดจนดูเหมือนว่าเห็นแก่ตัวนั้นคือ "ความอดทน"

ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้องอดทนกับปัญหาต่างๆไว้เพื่อให้รักนั้น....ยั้งยืน

แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมือใดที่สิ้นรักเมือนั้น "ความอดทน"ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยอดทนได้ก็กลับเปลี่ยนแปลงไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบกลับกลายเป็นขวางหูขว้างตา

ท้ายที่สุด.......................

"เรา" ก็เป็นฝ่ายทอดทิ้ง "รัก" นั้นให้จบลง

แต่ยั้งมีความจริงอีกอย่างหนึ่งที่คนเรามังมองข้ามกันไปบ้างครั้ง

ความรักของเราอาจจบลงทั้งที่ความรู้สึกรักยังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั้ง "ความอดทน"

บอกให้เราต้องไป~ไปทั้งๆที่ยังรักเพราะหากรักแล้วต้องเจ็บต้องช้ำ

ทางเลือกที่ดีที่สุดก็หน้าจะหมายถึงการจากไปในวันนี้

เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้าอย่างนั้น....ไม่ใช่หรอ

 

อ่านแล้วเป็นไง เอาเหอะ ชอบไม่ชอบก้อแล้วแต่ความคิดคน....ช่างมันๆ

มาอัพให้อ่านอิ้ๆ คิดถึงเพื่อนๆจัง ดูแลรักษาสุขภาพตัวเองดีๆละ

ไปและ บะบาย จุ๊บๆ

ปล.1 คิดถึงเพื่อนๆทุกคน

ปล.2 สุขสันวันเกิดเพื่อนๆทุกคนกะที่รัก ที่เกิดในเดือนมิถุนายน นี้น้าจ้า

ปล.3 อ่านกันแล้วพยายามเอาข้อคิด ประโยดไปให้ได้น้า

ปล.4 ดูแลรักษาสุขภาพกันดีๆ อย่าให้เป็นหวัดละ และก้อย่าตากฝนมากนะ เพื่อนๆเปนห่วง

ปล.5 ถึงน้องๆที่น่ารัก โชคดี ตั้งจัยอ่านหนังสือได้แล้วน้า โชคดีจ้า

MiSS YoU ALL 

January 21

เรื่องง่ายๆที่ผู้ชายไม่รู้

ฮัลล้า~
      หวาดดีจ้าเพื่อนๆทุกคน หึๆ เรามาอัพสเปซแล้วน้า หลังจากที่ไม่ได้แตะมานานแสนนานนนนนนน๊ะ วันนี้พอดีไปอ่านเรื่องนี้เจอในเวปๆนึง เหนว่าน่าสนใจดี เรยเอามาให้อ่านกัน
 
เรื่องง่ายๆที่ผู้ชายไม่รู้

1. การที่เธอโทรหาคุณบ่อยๆ และชอบถามคุณว่า “อยู่ไหน อยู่กะใคร” นั้นแหละ รู้มั้ยว่าเค้าเป็นห่วงคุณ ผู้ชายหลายคนอาจจะรู้สึกเบื่อ รำคาญ แต่คุณรู้มั้ย จริงๆแล้วเธอไม่ได้อยากโทรไปกวนคุณหรอกนะ เธอแค่เป็นห่วงคุณ อยากรู้ความเป็นไปของคุณเท่านั้นเอง หัดเข้าใจผู้หญิงซะบ้างซิ

2. การที่เธอขี้หึงจนออกนอกหน้า คุณอย่าคิดรำคาญเชียวนะ รู้ไว้นะว่านี้แหละ คือการกระทำที่จะบอกว่า เธอรักคุณมากที่สุด ฉันรู้ว่านิสัยเจ้าชู้มันคือนิสัยของผู้ชายหลายๆคนอยู่แล้ว แต่อย่างน้อยถ้าคุณมีแฟนอยู่แล้วก้อน่าจะลดๆลงหน่อย ห้ามเอานิสัยหรือคำพูดที่ทำกับแฟนคุณไปทำกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด รู้มั้ยว่า ถ้าเธอรู้เธอจะเสียใจมากแค่ไหน

3. หากวันไหนที่ทะเลาะกัน ไม่ว่าเธอจะผิดหรือคุณจะผิด แต่ถ้าเธอร้องไห้ ให้รู้ไว้นะว่านั้นมันคือน้ำตาที่ออกมาจากความรู้สึกจริงๆ ไม่ใช่การเสแสร้งแต่ประการใด รู้มั้ย ถ้าเธอไม่รักคุณ เธอจะไม่ร้องไห้ให้ใครเห็นหรอกนะ

4. เวลาเธอมีปัญหาหัดรับฟังเธอบ้างรู้มั้ย อย่าเห็นว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเองแล้วไม่อยากรับฟังซะละ การที่เธอเอาปัญหาของเธอมาบอกกับคุณ นั้นแสดงถึงความไว้ใจที่เธอมีต่อคุณนะรู้มั้ย ถึงแม้ปัญหาของเธอนั้น คุณจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยแค่คุณพูดปลอบใจเธอ มันก้อทำให้เธอรู้สึกดีแล้วละ อย่างน้อยคุณก็ทำให้เธอรู้สึกว่า เธอยังมีคุณอยู่ข้างๆ เสมอ

5. หากวันไหนเธอป่วย หรือไม่สบาย ก้อหัดไปดูแลเธอบ้าง แต่หากไปไม่ได้ก็ควรโทรไปหา ถามอาการบ้าง และก็หัดพูดคำว่า “เป็นห่วงนะ” ให้เธอฟังซะบ้าง รู้รึป่าวว่ามันจะทำให้อาการดีขึ้นเร็วกว่าทานยาที่หมอให้มาซะอีก

6. อย่าปล่อยให้เธอต้องรู้สึกว่าคุณเริ่มเปลี่ยนไป เพียงเพราะคุณไม่มีเวลาว่างให้กับเธอเท่านั้น อย่างน้อยถ้าหากคุณไม่ว่างก็น่าจะบอกเธอก่อน เธอจะได้ไม่ต้องห่วงคุณมากเกินไป ว่า “ตอนนี้คุณจะเป็นอะไรรึป่าว หรือว่าคุณอยู่กะผู้หญิงคนไหน” รู้ไว้นะ โรคประจำตัวของผู้หญิงคือ “โรคคิดมาก” เนี่ยแหละ ถ้าคุณไม่รีบเคลียร์นะ เธอจะคิดไปได้ไกลแสนไกลเลยแหละ

7. อย่าเห็นว่าการเอาแต่ใจตัวเองของเธอเป็นเรื่องที่น่ารำคาญ เพราะนี่มันคือนิสัยของผู้หญิงทุกคนอยู่แล้ว สาเหตุของการชอบเอาแต่ใจตัวเองของเธอ มันไม่ได้มีอะไรมากหรอก เธอแค่อยากเป็นคนที่สำคัญที่สุดของคนที่เธอรักมากที่สุดเท่านั้น ซึ่งคนๆนั้นก็คือ คุณ

8. อย่ามองว่าผู้หญิงเป็นคนไร้เหตุผล เพราะอันที่จริงแล้วเหตุผลของเธอมีมากมายกว่าเหตุผลที่คุณคิดได้ซะอีก เพียงแต่เธอไม่อยากพูดเท่านั้นเอง

ทีนี่คุณพอที่จะเข้าใจรึยังละว่า ความรู้สึกของผู้หญิงที่เวลาเธอรักคุณมากมันเป็นยังไง มันคงไม่ยากหรอกนะ ถ้าคุณจะพยายามหัดเข้าใจเธอซะใหม่
อย่าปล่อยให้คนที่เค้ารักคุณมากที่สุด ต้องเจ็บปวดมากที่สุดเพราะคุณเลย
 
เป็นไงอ่ะ อ่านแล้วโดนมั่งป่ะ เหนม้าที่ผู้หญิงเปนหยั่งเงี้ยเพราะอาราย...ถ้าเค้าไม่รักก้อไม่เปนงี้หรอกน่า..เอิ๊กๆ
อิๆไปดีก่าๆ บับบาย ว่างๆจาเอามาลงให้อ่านใหม่น้าจ้า
 
MiZ U aLL
May 23

^6^...เรื่องดีๆที่ควรอ่านจ้า...^๑^

     อืม หวาดดี ไม่ได้มาอัพนานเนอะ..คราวนี้เราเรยเอาเรื่องนี้จาก forward เมลมาฝากอ่ะ...อ่านกันดีๆละ 

 

มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างลูกค้าของบริษัทผลิตรถยนต์ Pontiac
กับแผนกบริการลูกค้าของบริษัท จดหมายร้องเรียนของลูกค้าที่บริษัทได้รับ
มีใจความว่า

"นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้วที่ผมเขียนจดหมายเข้ามาร้องเรียนถึงปัญหา
ผมไม่โทษคุณที่คุณไม่ได้ให้คำตอบกับผม เพราะผมเอง
ก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะงี่เง่า ... เรื่องมีอยู่ว่า
ในครอบครัวของผม มีกติกากันอยู่ว่า ในแต่ละคืน เราจะออกไปหาไอศครีมกินกัน
หลังอาหารค่ำ แต่ว่าแต่ละคืน ชนิดของไอศครีมจะแตกต่างกันออกไป
หลังทานอาหารค่ำ เราจะโหวตกันว่า เราจะกินไอศครีมชนิดไหนกัน
แล้วผมก็จะขับรถไปซื้อที่ร้าน


ปัญหาก็คือ หลังจากผมซื้อรถจากบริษัทคุณ
ผมมีปัญหา อย่างมากในการขับรถไปซื้อไอศครีม
ทุกครั้งที่ผมขับรถไปซื้อไอศครีมวนิลา พอผมกลับมาที่รถ ...
รถจะสตาร์ทไม่ติดเสมอ แต่ถ้าวันไหนผมซื้อไอศครีมชนิดอื่น
รถก็สตาร์ทได้ดีไม่มีปัญหา มันอาจเป็นคำถามแปลกๆ นะ แต่ผมสงสัยว่า
รถยนต์ของบริษัทคุณ มีปัญหาอะไรกับไอศครีมวนิลารึเปล่า"

ประธานบริษัทเมื่อได้อ่านจดหมายฉบับนี้ ก็ยังไม่ได้ปักใจเชื่อนัก
จึงส่งวิศวกรซึ่งมีชื่อเป็นที่ยอมรับในบริษัท ไปตรวจสอบดู
หลังจากนัดแนะกับลูกค้าแล้ว วิศวกร (ขอเรียกว่า ช่าง กันนะครับสั้นดี)
ก็ไปพบกับลูกค้า หลังอาหารเย็น และออกไปซื้อไอศครีมด้วยวนิลากัน
ปรากฏว่ากลับมาที่รถแล้วสตาร์ทไม่ติด ... ช่างจึงนัดกับลูกค้าอีก 3 คืน
คืนแรกซื้อไอศครีมชอคโกแลต คืนที่สองเป็นสตอเบอรี่ คืนสุดท้ายเป็นวนิลา ...


ปรากฏว่ามีคืนสุดท้ายคืนเดียวที่รถสตาร์ทไม่ติด
แต่นายช่างก็ยังไม่ปักใจเชื่อว่า รถยนต์คันนี้ แพ้ ไอศครีมวนิลา ...
เขายังคงไปพบกับลูกค้าคนนั้น และจดบันทึกรายละเอียดทุกอย่าง เช่น
เวลาที่ไปซื้อ, ชนิดของแก๊สเชื้อเพลิง, เวลาที่ขับรถกลับ ฯลฯ
เวลาผ่านไปไม่นาน เขาก็ได้ข้อสังเกตว่า


ลูกค้าคนนี้ใช้เวลาในการเดินไปซื้อไอศครีมวนิลา น้อยกว่าไอศครีมชนิดอื่น
เหตุผลคือ ร้านไอศครีมจัด ไอศครีมวนิลาซึ่งเป็นรสที่นิยมที่สุด
ไว้ทางด้านหน้า เพื่อให้หยิบได้สะดวก
ส่วนรสอื่นเอาไว้ทางด้านหลังทำให้ใช้เวลาไปหยิบได้นานกว่า ...
ถึงตรงจุดนี้ ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ไอศครีมวนิลา
แต่มันอยู่ที่ทำไมรถถึงสตาร์ทไม่ติดเมื่อใช้เวลาไปซื้อน้อยกว่า ...
เมื่อเวลาคือปัจจัย นายช่างก็ถึงบางอ้อ

ปัญหาจริงๆ อยู่ที่ Vapour Lock****
ถ้าคืนไหนลูกค้าคนนั้นไปซื้อไอศครีมชนิดอื่น ซึ่งใช้เวลามากกว่า
จะมีเวลาให้เครื่องยนต์เย็นลงจนสามารถสตาร์ทได้
แต่ถ้าคืนไหนซื้อไอศครีมวนิลาซึ่งใช้เวลาน้อย จะทำให้เครื่องยนต์เย็นลงไม่ทัน


ควรจำไว้ว่า: บางครั้งเรื่องที่ดูงี่เง่า บ้าๆบอๆ ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ อย่างมีสาเหตุ ...
                            ทุกๆ ปัญหาสามารถกลายเป็นเรื่องง่ายได้ ด้วยการคิดอย่างสุขุมรอบคอบ ....
                             อย่าได้พูดว่า เป็นไปไม่ได้ (Impossible) โดยที่ยังไม่ได้พยายามอย่างจริงจัง


ถ้าคุณลองสังเกตคำว่า Impossible ดีๆ
คุณจะมองเห็นคำว่า I'm possible เช่นกัน ...
ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับ ทัศนคติของคุณเอง


****vapour lock ส่วนมากเกิดในระบบเบรครถที่ใช้น้ำมันเบรคเกรดต่ำกว่าสเปคที่ระบุ
แต่ถ้าในส่วนเครื่องยนต์ ถ้าเป็นเครื่องรุ่นเก่าที่เป็น carburator
อาจสตาร์ทยากเมื่อเครื่องร้อนหรือหลัง
จากดับเครื่องไม่นานนักต้องทิ้งไว้ให้เครือ่งเย็นลงจะสตาร์ทติด

 

อืม อ่านจบแล้วไง ได้ข้อคิดเยอะมะ...อย่าลืมเอาไปใช้กันมั่งอ่า ^^

 

ปล. คิดถึงเพื่อนๆจ้า

ปล.2ขอให้พร่งนี้เพื่อนๆโชคดีกะคะแนนน๊ะ

ปล.3 ย้งจ๋าเราขอโทด...ที่เพิ่งรู้ว่าย้งชื่อเล่นว่า กอล์ฟ อ่ะนะ^^

ปล.4 ไม่มีรัยและโชคดีอ่า

ปล.5 AF 3 เชียร์ V5 มิ้นน้าจ้า...เพื่อนเราเอ๊งงงง...^u^

 

MisS U & GuD LucK


April 01

~จบไปแล้ว~

เฮ้อ จบไปแล้วสิน๊ะเรา...นักเรียน ม.6 ปีการศึกษา 2548...ยังงัยๆก้อขอให้เพื่อนๆโชคดีกับคะแนนO-NET และ A-NET ที่จะออกวันนี้ล่ะ^^ แต่ก่อนอื่น เราขอเล่าเหตุการณ์มะวานก่อนดีก่า=="
 
ตอนเช้า
คือ แบบว่า อ.นัดให้ไป 8 โมงจ้ายมะ เราก้อรีบตื่นเรย 6 โมงครึ่ง
หลังจากนั้นก้อาบน้ำแต่งตัวเส็ดออกจากบ้าน 7โมงก่าๆ
ออกมาพร้อมแม่ แม่ส่งตรงปากซอย เราเรยต้องเดินไปที่ป้ายรถเมล์เอง
แต่ขณะที่กะลังเกินอยู่นั้น....
....ฟิ้วววว...
รถเมล์ขับผ่านไปแว้วววว โอ๊วว วิ่งตามมมมม....
แป่วว...ไม่ทันอ่ะ เรยต้องรออีกซัก 10 นาที
คราวนี้เป็นรถแดงอ่ะ...ขึ้นไปอ้า~~ มีที่นั่งพอดี
นั่งไป...อืม ต่อมา อีก 2 ป้าย มีป้าคนนึงมานั่งกะเรา
พอเค้านั่ง เค้าก้อมาชวนเราคุยโน่นนี่...แบบว่า งงเรยอ่ะ
พอมาถึง โรงเรียน อื้มม...หาเพื่อนไม่เรย...แต่เอ๊ะๆๆ นั่นครายอ่ะ
อ้อ ป๋า(ชาคิด) นั่นเอง ว่าแล้วก้อเข้าไปทักทาย แล้วก้อเดินไป 7-11ด้วย
หลังจากนั้นก้อกลับไปโรงอาหาร แล้วก้อกินข้าววว
หลังกินข้าวเสดก้อนั่งทำแบบทดสอบของอ.อ่ะ ==
ต่อจากนั้นก้อนั่งว่างงงงงงง
 
ตอนเที่ยง
อ้า เกือบๆเที่ยง หิวข้าวเรยชวนเพื่อนไป 7-11 อีกรอบ
คราวนี้มีจีน ปอม ปอน ไปด้วย
ไปถึง 7-11 จีนซื้อ ยากิโซบะมากิน
โหห วิธีทำกินโคตรยากเรย ==
แต่ก้ออ่ะนะ ทำเสด เอากลับมากินที่ โรงเรียน
หลังจากนั้นก้อ...ไปรายงานตัวที่โรงยิม
ตอนรายงานตัวอ่ะ เหมือนจะมีตรวจระเบียบด้วยอ่ะ
แบบว่า ดูว่าใครผมยาวเกิน(ชาย) หรือ ซอยสุดโครต(หญิง)
ก้จะอดรับใบจบแหละ ==
แบบว่าห้องเรา อ.เดินมาตรวจคร่าวๆแล้วพูดแนวว่า
6/5 ไม่ต้องรับทั้งห้อง
เอิ๊กๆ ดีจัยมาก ม่ายต้องเข้าไปรับ 55+
แต่มันก้อไม่ได้เปนอย่างหวัง...เพราะปรากดว่า ห้องเราได้เข้าไปรับทั้งห้อง
แป่วววเรยน่ะ
 
ตอนบ่ายๆเยนๆ
อืม..หลังจากรับใบจบแล้วอ่ะ มีงานเลี้ยงต่อ
ได้รับความเอื้อเฟื้อจาก สมาคมผู้ปกครอง กะแรงงานของ กน.(ถ้ามะผิด)
อ่า..ช่วยกันจัดสถานที่อืม เสดแว้วก้อ ดูดีดีออก
หลังจากนั้น เริ่มงาน...ตรงที่วางอาหาร ถูกคนรุมเต็มไปหมด..
ของทอด หมดเป็นอย่างแรก
แล้วก้อค่อยๆหมดตามไปทีละอย่าง
จากนั้นมีการเปิดฟลอร์เต้นรำ...เอ่อ..บุ๋นเดินเข้าไปขอ อ.ชัชวาลัยเต้น
จากนั้นนนน....โอ๊วว คนออกมาเต้นกันเยอะแยะไปหมดเรยอ้า...สุดยอดมาก
อ่า..ที่พิมไปมันกลับกันอ่ะนะ จะได้ว่า ไม่ค่อยมีคนออกมาเต้นเรยอ่ะ
แบบว่าเราก้ออยากเต้นอ้ะ...แต่เซง ชวนเพื่อนแล้ว มันดันไม่ออกซะนี่
จัยร้ายจิงๆว่ะ ToT
แล้ว...ก้อ เปิด CD รุ่น...มั้ง ฮาๆซึ้งๆดี
แล้วก้อ...จบ
 
ตอนเยนๆ
หลังจากงานจบ กน. มี surprise บุ๋น
โดย จุดเทียนไว้ตรงบันไดทางขึ้นอเนก
แล้วโทเรียกบุ๋นมา แล้วให้ดอกไม้อ่ะ
โอวว...ดุซึ้งๆดี ชอบๆ
แล้วเราก้อชิ่งหนีไปเอา หนังสือรุ่นที่ห้อง พสวท.
อืม หนังสือรุ่นสวยดี นิยมๆ
แต่ก้ออ่ะนะ เราต้องเอาหนังสือรุ่น ไป 3 เล่ม
หนังสือ 50 ปีสามเสนอีก 3 เล่ม กรอบรุป 2 อันกลับบ้าน
== หนักอิ๋บเรย เหตุผลก้อเพราะว่า กรกะตาลไม่มา
กร โดนอุบัติเหตุกะสัตว์สุดรักของเทอ
ส่วนตาลไปสอบที่ศิลปากร?
อ้อ ส่วนที่ว่ากรอบรุป 2 อัน เพราะ ฟ้าเอาไปอันนึง เรยโชคดีไปนิสนึง
พอจากลับบ้าน ตาลก้อมาถึง โรงเรียนพอดี
เราก้อเรยโชคดีขึ้นมานิดนึง แบกหนังสือแค่ 4 เล่ม กะกรอบรุป 1 อันกลับบ้าน
 
โชคร้ายอันไม่น่าพิศมัยเรย
เหอะๆ เมื่อมีโชคดี มันก้อต้องมีโชคร้ายใช่มั้ย
อือ...โชคร้ายของเรามันเริ่มจากตอนก่อนจะกลับบ้านแหละ
ก้อคือ ต้องกลับบ้านคนเดียวอ่ะ...แง้ๆ แต่โชคดีที่ปิงๆตกลงจากลับtaxiด้วยอ่า
มาเรื่องโชคร้ายต่อไปดีก่า ....
พอเราให้หนังสือตาลไปแล้ว และตัดสินใจว่าจะกลับกะปิงๆ
ก้อออกมารอtaxiหน้าโรงเรียน อืม คนรอเยอะ เรยเดินไปทาง ทบ.
กะว่าจาได้taxiไวๆ แต่ที่ไหนได้ เดินๆไป ฝนดันตกหนักอ่ะ
ตัวเปียกเรย แต่ตัวเปียกอย่างดียวยังพอว่า...
นี่ข้าวของทุกอย่างเปียกหมดด้วยสิ หนังสือรุ่น กรอบรุปฯลฯ
แล้วพอจาเดินกลับไปหลบฝนที่โรงเรียนอ่ะนะ
ฝนดันตกนักกว่าเก่าอีก คราวเนี้ยชุ่มไปทั้งตัวจิงๆจนถึงเครื่องในเรยล่ะ
 
แต่แล้วโชคดีก้อกลับมาหาเราอีกครั้ง
มี taxi เข้ามาจอดในที่ๆเราหลบฝนตรงข้างๆโรงเรียนอ่ะ
โอว taxi รับไปเดอะมอล ด้วยแหละ..เรากะปิงๆก้อขึ้นไป
หนาวมากมายเรยหล่ะ
และแล้วในที่สุด...เราก้อถึงเดอะมอล
แต่ก่อนจาถึงนี่ก้อ รถติดมากกก เซงสุดเรย
อืม อ่ะนะแต่ตอนนั่งในรถแล้วฟังปิงๆพูดกะคนขับรถสิมันส์+สนุก
ฮามากกก 555555+
ถึงเดอะมอลแ ล้วเราก้อนั่งมอเตอร์ไซกลับบ้านอ่ะ
เพราะรถติดขี้เกียจเดินหา taxi อีก
แล้วก้อเพ่สาวคนดีก้อดันเจือกกลับบ้านไปก่อนทิ้งเราไว้เพราะต้องไปงานต่อ
หึๆ ขึ้นมอไซแล้วสะจายดี..555+
แล้วเราก้อกลับถึงบ้านโดยปลอดภัย
แต่ขอให้นึกถึงของที่ขนมาแล้วคงต๊กกะจัย แบกมาได้งัยอ่ะนะ
คนมันถูกใช้แรงงานบ่อยก้อเงี้ยแหละเอิ๊กๆ
 
โอเควๆๆ เล่าจบและ รู้สึกอารมดีขึ้นได้ประชดคนนิดน่อย
เฮ้อ...ว่าแต่ตอนนี้ 18.00 น. แล้ว แต่เรายังเปิดเวป ntthailand ไม่ได้เรยอ่ะ
แต่งัยก้อเหอะ ขอให้เพื่อนๆทุกคนโชคดีกะคะแนนที่ออกมาน้า
อืมม แสบตาอ่ะ ไปดีก่า ค่อยมารอดูผลวันอื่นก้อได้ คิ๊ๆ
 
ถึงเพื่อนๆ ขอบคุนเพื่อนๆมากน๊ะ ที่ทำให้เราได้มัวันนี้อ่ะ
วันที่เรามีความทรงจำดีๆ มีความสุขมากๆ
เราไม่ขอสันยานะว่าจะจำทุกๆอย่างให้ได้
แต่เราขอสันยาว่าจะไม่ลืมห้อง 5 รุ่น 50 เรย
 
ต่อไปนี้ ...
คงไม่มี...การเข้าแถวตอน 7.30
คงไม่มี...การเรียก บังคับให้ไปเข้าแถวกันอีกแล้ว
คงไม่มี...การตรวจระเบียบ ซึ่งทำให้พวกเราต้องไปแอบที่ไหนซักที่ หรือมาสายๆอีก
คงไม่มี...การมานั่งปั่นการบ้านกันตอนเช้า
คงไม่มี...เพื่อนสนิทให้เรากัดมัน แล้วมันไม่โกดเรา
คงไม่มี...อะไรอื่นๆอีกมากมาย ที่จะเกิดขึ้นและอยุ่ในความทรงจำของเราเสมอ
 
======================
 
ปล.ขอให้เพื่อนๆโชคดีเข้าได้ตามที่หวัง
ปล.2 กรแกหายไวๆน้าเว่ย เปนห่วงง+คิดถึงว่ะ
ปล.3 คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเรยน้า
ปล.4 อาจจะเขียนไม่ค่อยซึ้งอ่ะนะ ก้อทำจายและกัน...แต่ยังงัยมันก้ออกมาจากจัยอ่ะนะ
ปล.5 รักพวกแกทุกคยเรยน้า
 
 FrIeNd 4 eVeR
 
March 01

#-#..ข้อคิดดีๆที่น่าอ่าน..*-*

 สวัสดีครับท่าน
 
          ตอนนี้เรากลับมาแว้ววว...หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนานน..อิๆ ก้อตอนนี้ การสอบ O-NETและ A-NET ได้สิ้นสุดลงแว้วววว....ฮูเล่ๆๆ ดีจายเว้ยย...เอ๊า! ครายดีจายกะเราช่วยยกมือหน่อยยย โย้ววว!!!!....555+ ต๊องแฮะ...เหอะๆ อ่ะนะ ไงๆ วันนี้เราก้อมีเรื่องมาฝากน้า...อันนี้เอามาจากหนังสือเรื่อง "โปรดอย่ามองข้าม...ความผูกพัน"..อืม อ่านแล้วให้ข้อคิดที่ดีๆเนอะๆ+น่าอร่อยด้วย...แต่เปนเรื่องเกี่ยวกะความร๊ากกกกอ่ะน้า...อะนั่นแน่^^ อยากรู้แล้วล่ะสิ...งั้น..เชินอ่านได้เรยค้าบบบบบ~
 
...10 เหตุผลที่ความรักเหมือนกับขนมเค้ก...
 
1. มองเผินๆก็จะเห็นแต่ความหอมหวาน น่าลิ้มลอง
2. มองนานๆก็ยิ่งอยากจะกิน
 
          3. แต่ความอร่อยของขนมเค้ก ไม่ได้วัดกันที่ความสวยงามของหน้าตา
          4. และความรักก็ต้องมองลึกลงไป
 
                   5. ขนมเค้กจะสมบูรณ์แบบ ต้องมีเนื้อเค้กที่อร่อยจิง
                   6. เพราะถ้าเลือกกินแต่ครีมที่แต่งหน้า ก็จะเลี่ยน
 
                             7. และถ้าเลือกมองแต่ความสวยงามภายนอก ก็จะได้แต่รู้จักความรักอย่างผิวเผิน
                             8. เหมือนที่ไม่ได้รู้จักความอร่อยของเนื้อเค้ก
 
                                        9. กว่าจะมาเป็นขนมเค้กที่สมบูรณ์แบบได้ ต้องใส่ใจในทุกส่วนประกอบ
                                      10. และกว่าจะเป็นความรักที่สมบูรณ์แบบได้...ก็เช่นกัน
 
^-^_^-^_^-^_^-^_^-^_^-^_^-^_^-^_^-^_^-^
 
         เป็นยังงายกันมั่ง อ่านแล้ว ได้ข้อคิดรายกานเป่า...เหอะๆ ขอให้ได้ก้อแล้วกาน...อิๆ เอาแค่นี้ก่อนแล้วกาน ว่างๆ แล้วเราจาหาบทความใหม่ๆเน่าๆมาให้อ่านกันอีก...โชคดีจ้า
 
ปล.คิดถึงเพื่อนๆ(อีกแล้ว)
ปล.2 วันนี้สอบA-NET เจอเพื่อนเก่าๆตั้งหลายคนแหนะ เช่น มานิต...โบ(วรัญญา)...ฯลฯ
ปล.3 วันที่ 4-7 จาไปเที่ยวเกาะล้านนนนกะเพื่อนที่สามเสนน โย่ววว....
ปล.4 วันที่ 18-.. จาไปจันฯ ไปเที่ยวกะเพื่อนม.ต้น เย่ววว....
ปล.5 ขอให้คะแนน ออกมาดีๆกานทุกคนน้า...
ปล.6 เที่ยวปิดเทอมให้สนุกกันอ่า ^^
 
M!SS U + LuV U
 
January 21

^-@งานประชุมวิชาการที่เชียงใหม่ก๊าบบบ#-^

 ซาหวาดดี-ซาวีดัด
 
          วันนี้เราได้เลิกมาบอกกล่าวเล่าเรื่องตอนไปประชุมวิชาการให้ฟังกานแว้วน้า ตั้งจัยอ่านให้ดีอ่ะ...ถ้ายาวไป ก้อพยามอ่านๆให้จบหน่อยละกานน้า ^^
 
อืม เริ่มๆ...
วันที่ 7 ม.ค. 49
วันนี้เปนวันที่จาเดินทางจากกรุงเทพฯไปเชียงใหม่อ่ะน้า
รถไฟออก 6 โมงเยนก่าๆอ่า
แต่เราไปรอเพื่อน+น้องๆที่ โรงเรียนตั้งกะ 8 โมงก่าม้าง
เหอะๆ รอไป เล่นไป ฯลฯ ไป ก้อใกล้ถึงเวลา
ก้อไปสถานีรถไฟสามเสนกัน
โย่ว!! ตื่นเต้นมั้ยเนี่ย --"
อืม ต่อๆ.. 
ก้อ ไปถึง...ขนของ...ทานข้าว...ก้อขึ้นรถไฟ..
อืม...วางของ...รถไฟเริ่มออกจากสถานี...ก้อนั่งต่อไป...
ระหว่างช่วงหัวค่ำ มีดนตรีอันแสนจะไพเราะจาร้องให้ฟังอยู่ใกล้ๆด้วย
วงนั้นก้อคือ...วงดนตรี พสวท. ศูนย์ สามเสนวิทยาลัยนี่เอง==
เหอะๆ เพราะๆจิงๆ...(นึกเองว่าประชดหรือพูดจิง)
ฟังเพลงไปฟังเพลงมา..ก้อม่ายมีรายทำ เรยนอน(ปูเบาะแร้ว)
 
วันที่ 8 ม.ค. 49
...นอนไป...หลับไป...ตี 3 ก่าๆ....มีเหตุอันควรให้ลุกลงจากเตียงนอน(ข้างล่าง)
เหตุอันนั้นก้อคือ...ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก...คือแบบมันดังไม่หยุดเรยอ่ะ..
แถมดันมาดังแถบๆที่วางของตรงหัวเราอีกอ่ะ>,<
นั่นแหละ...แต่อีกซักแป๊ป เราก้อหลับต่อ เอิ๊กๆ..
หลับๆตื่นๆไปซํกพัก จน ตี 5- 6 โมงม้าง..เพื่อนๆ+น้องก้อตื่นครบ...
เรยต้องจำยอมตื่นตาม(กำจิง)
และแล้ว....เราก้อมาถึงเชียงใหม่แล้วค้าบบบบบบบ
ออกมาจากรถไฟ ก้อมีเพื่อนๆ+น้องๆ ศูนย์ยุพราชวิทยาลัยมารับแหละ
กริ๊ๆ รู้สึกดีแฮะ มีคนมารับ
ต่อจากนั้นก้อนั่งรถไปที่โรงเเรม Vista แหละ
อืม...วางของ นั่งเล่น ซักแป๊ป ศูนย์หาดใหญ่ฯ ก้อมาถึงพร้อมกับรถของโรงเรียน
หรุฮะ...หลังจากนั้นเราก้อเรยแอบไปหอเจ้เมิซ...
อยู่หอเจ้เมิซซักพักก้อกลับมาที่โรงเเรม เนื่องจากว่าจามีคนมารับไปทานข้าวกางวัน
หุๆ...คิดว่าครายกานละจ้า...แอ๊ดด...ผิดค้าบ...
ปู่ๆ ย่าๆ ทั้งหลายของเรานั่นเอง 55+(คิดรายกานน่า รุ้น่าน้า)
มารับไปทานข้าวที่...(ลืมชื่ออ่ะ)...มันเปนแบบปุฟเฟต์อ่ะ...อืม อิ่มอร่อยอย่างแรง..
แล้วอาเราก้อขับรถกลับมาส่งที่โรงแรม...หลังจากนั้นก้อมาซ้อมการแสดงซักแป๊ป...
แล้วก้ออกไปเดินถนนคนเดินอ่า...เหอะๆ ของเยอะมั่กๆโดนจายอย่างแรง
ตอนแรกๆเดินกะเพื่อนๆทั้งศูนย์+โจ้ ศูนย์ยุพฯ +เจ้เมิซ ?
แต่ตอนหลังเพื่อนๆหาย เหลือเรากะโจ้...แล้วก้อมาเจอเพื่อนศูนย์ใต้..อืมอ่ะนะ ก้อเดินต่อ..
กลับโรงแรมมาซัก 4 ทุ่มได้...แต่ก้อพบกะความว่างเปล่า...
เนื่องจากว่า คนอื่นไปร้องเพลง เปนวณิชพก???....ร้องเพลงที่ถนนคนเดินอ่ะ อืมๆ มีรูปให้ดูด้วยแหละ
เออ นั้นแหละ ก่าจากลับก้อ เกือบ 5 ทุ่ม..หลังจากนั้นก้อ อาบน้ำ...นอน
 
วันที่ 9 ม.ค. 49
แบบว่า ตื่นมาแบบงัวเงียนิสนึง เนื่องจากนอนดึก
(คนที่นอนห้องเดียวกานคงรู้แหละเอิ๊กๆ)
อืม ตอนเช้าเพื่อนๆ ทุก ศูนย์ก้อมากันครบหมดแว้วววแหละ
หึๆ ดีจายๆๆ
แล้วเค้ามีให้ไปแปะโปสเตอร์โครงงานอ่ะ....
เรา+เพื่อนๆก้อไปแปะ..
โอ๊ว...มีคนเข้ามาถามด้วย..^^...ถามแล้วตอบได้รู้สึกดีจายมั่กๆ
55+ ก้ออ่ะนะ มานเสียวหนิ..เด่วเจอถามตอนนำเสนอแล้วตอบไม่ได้นี่สยองน้า..
ในตอนบ่ายๆ ก้อมีพิธิเปิดอ่ะ สวยๆมั่ก แถมแอร์ในห้องก้อเยนสุดขั้วด้วยแหละ
แอบ ไปนับแอร์มาได้ประมาณ 20 ก่าตัวอ่ะ== (คิดดูเด้ว่าจาเยนมะละ)
หลังจากนั้นก้อ จะมีการนำเสนอโครงงานของวิชาต่างๆ
อืมก้อ ไปดู แหะๆ ดูไปดุมา มึนส์พระเจ้าค่ะ!!
เก่งกานจังเรยเพื่อนๆเรา คิดได้ยังงายกานเนี่ย
(ขอแอบเผาเจ้เมิซ..ตอนเจ้เค้านำเสนออ่ะ...
แบบว่า เอ่อ...เทอดูตื่นเต้นอย่าแรงเรยค่ะ..แต่ก้อโชคดีโคดๆ
แบบว่า ตั้งแต่นำเสนอที่มหิดลวิทฯแล้วมีคนช่วยมาตลอดเรย...ดีจังๆ)
แล้วก้อ มาดูเสธ..ชาคริต หึๆ..อันนี้เทอก้อตื่นนิสๆเหมือนกาน??จิงป่ะ??
55+ อืมแล้วเราก้อดูของเพื่อนๆคนอื่นต่อไป..
ตอนเยนๆก้อกลับโรงแรม แล้วก้อมาซ้อมการแสดงต่อล่ะ..
แล้วก้อ นอนนนนน
 
วันที่ 10 ม.ค. 49
โอ๊วๆๆ....วันนี้เรานำเสนอโครงงานแหละ...ตื่นเต้นสุดๆ..
น่าตื่นเต้นเนอะ...นำเสอนเปนคนสุดท้ายเรยเนี่ย...==" กำจิง 55+
อืม ตอนแรกๆก้อ ไปดูเพื่อนๆ หลายคนนำเสนอแหละ..
แล้วพอใกล้ถึงคิวเรา เราก้อมานั้งตื่นเต้น+สั่น อยู่กะตั้มศูนย์หาดใหญ่ฯอ่ะ..
..(เพราะคุนเทอนำเสนอก่อนหน้าเราแหละ)..
กริ๊ๆ..พอได้เวลาน้า..โอ๊ว ตื่นเต้นสุดๆๆๆเรยทีนี้..
แหะๆ...แต่หลังจากนำเสนอเสร็จก้อโล่งงงง
แบบว่าโล่งสุดๆเหมือนได้ ยกภูเขาออกไปจากอกแว้วววววว ดีจาย...
แล้วหลังจากนั้นเราก้อเดินทาง ไปดอยอ่างขางกานนนนน
นั่งรถไปนานนสุดๆ...แล้วก้อต้องไปต่อรถ แนวๆ รถ 2 แถว เพื่อขึ้นไปที่พักอ่ะ..
แบบว่า รถเราออกมาจากที่จอดประมาณคันที่5-6
แต่แล้วก้อโดนคันอื่นๆแซงหมด จนกลายมาเปนคันสุดท้ายอ่ะToT..
แต่ก้อเอาเหอะ ถึงที่หมายเหมือนกาน...
แต่ก่อนถึงที่หมาย(ที่พักอ่ะ)ก้อมีการ ปล่อยเดะลงให้เดินเขาแหละ
เหอะๆ...เดินไป วิวสวยๆมาก..ดูจากรุปเอาน้า...นั่นแหละ ส๊วยยยสวยยย
แล้วในที่สุดก้อเดินออกจากเขา ขึ้นรถ..ไปถึงที่พัก...อืม..มันส์ดี
เออ ลืมบอกว่า...อากาศก้อเยนดีด้วย 55+ ตอนดึกๆอ่ะ ซัก 8-10 องศา ได้แหละ
หึๆ คืนนั้นเราก้อแอบไปซ้อมการแสดงที่บ้านพักของอาจารย์ศูนย์เราแหละ
ตอนดึกๆเรยได้มาอาบน้ำนอน..
 
วันที่ 11 ม.ค. 49
เหอะๆ จิงๆวันเนี้ยเค้านัดหมายกันว่า 05.30 น. อ่ะ ให้ตื่นไปดูพระอาทิดขึ้น...
แต่เนื่องจากที่บ้านพักเรา นอนดึกกานหมด...ก้อเรยตื่นสาย 55+
จิงๆ เราตื่นแต่ ตี 5 ครึ่งแระละ แต่ไม่เหนมีคนตื่น ก้อเรย...นอนต่อ เอิ๊กๆ
จนอาจารย์ศูนย์ศรีบุญฯอ่ะ มาเคาะบ้านให้ตื่นอ่ะ...ก้อเรยได้ตื่น ไปดูกาน 55+
เกือบพลาดซะแล้วมั้ยล่ะ กร๊ากๆ
แต่เอ...เราสงสัยนิดๆอ่ะ...แล้วเพื่อนๆ ศูนย์เราหายไปไหนอ่า...ไม่มีมาปลุกง่ะ??
นั่นสิ...หรือตื่นสายเหมือนกานอ่า..ถ้าเข้ามาอ่าน ก้อตอบให้หน่อยและกานน้า oK?
เหอะๆ พระอาทิดขึ้น สวยๆๆๆๆๆ สุดๆ ถ่ายไว้หลายรุปแหละ...
แต่ตอนนี้ลงไปแค่คร่าวๆ เพราะรูปส่วนนึงมานอยู่ใน notebook ป๊อป+ของหมวดวิทย์ฯอ่ะ
เอิ๊กๆ หลังจาก ดูพระอาทิดขึ้นก้อ ไปกินข้าวเช้า อืม อาหย่อย อากาศก้อเยนดีๆ
แล้วสายๆหน่อยก้อมีไปสถานที่ต่างๆ
อืม ตอนเยนถึงดึกๆมีการแสดงของศูนย์ต่างๆแหละ
กริๆ ก้อไปดูตามรุปเอาแระกานน้า 55+
แต่อยากบอกว่า อากาศเยนมากก
แล้วดุเซ่...ชุดที่ใช้แสดงอ่ะ เหนมะในรุปอะ...กระโปรง เสื้อ...ผ้ามานบางง่ะ
หนาวสุดขั้วเรย แต่ก้อสะจายเล็กๆอ่ะ(เค้าเรียกว่า ถึก ง่ะ)
เอิ๊กๆ หลังการแสดง+ฯลฯ เราก้อ เข้านอน
เน้นว่า เข้านอน...ไม่ได้อาบน้ำน้า...แค่ล้างหน้าตาเฉยๆ
เพราะมานดึกแล้วอ่ะ ง่วง 55+
 
วันที่ 12 ม.ค. 49
หึๆ เนื่องจากว่า ไม่ได้อาบน้ำอ่ะนะ เราก้อเรย...
ลงทุน ตื่น ตี 5 ครึ่งได้ม้าง
ตื่นมา อาบน้ำ+สระผมแต่เช้าอ่ะ...
แบบว่า ขนาดมีน้ำอุ่นอ่ะนะ ยังหนาวไปถึงทรวงเรย== (หนาวจับใจอ่ะ)
ตอนเช้าๆ มีพาไปสวนส้มทรายทองอ่ะ...อู๊วว....
ส้มอร่อย อย่าบอกใครเรยอ่ะ 55+
แถมมีคนมาแกะส้มให้กินอีก...อื้มม ยิ่งอร่อยเหาะ..(ภาษาแปกๆเนอะ)
หึๆ...แล้วหลังจากนั้น เราก้อ เดินทางต่อไปดูงานเกี่ยวกับขยะอ่ะ..
อืมได้ความรู้ดีเน้อะๆ
จากนั้น ก้อเดินทางต่อไปที่ บ่อน้ำพุร้อนนน...โย่วววว....
ไปถึง อื้มมม...สวย น่าเดินเล่น
หลังจากวางของเสดก้อเรยไปเดินเล่นกะ น้องๆในศูนย์
เดินไปเดินมา เบียร์ กะ โอ หาย....เหลือแต่ เพื่อน ก้อเรยเดินกะเพื่อนต่อ...
แล้วก้อ เดินไปเจอ.....
...เจอ...
เจอแม่ของเพื่อนเก่าคนนึงอ่ะ..(จิงๆ หาอยู่นานแระ)
หึๆ จากนั้น เราก้อ ไปนั่งกินไอติม+เอาเท้าแช่น้ำพุร้อนไป...
...มีความสุขดีแฮะ...
อืม แล้วก้อเดินๆต่อ เจอ เดะชาย พสวท. ม.6 ศูยน์บดินทร์ฯ
ก้อเรยเดินไปดูลำธาร?!แม่น้ำ!?
อ่ะนะ นั่นแหละ...อืม
น้ำพุร้อน=>น้ำร้อนจัด...มาเจอลำธาร!?แม่น้ำ?!=>น้ำเยนเฉียบ..
เข้ากันดีจัง 55+ เหมือนหยิน-หยาง??
หลังจากนั้นก้อมานั่งทานข้าวเยนกัน ดูจากรุปจาเหนเหมือนคนตั้งวงกานเรยจ้ายมะ 55+
เหมือนจิงๆ กำ....
ตอนมืดๆหน่อย ก้อมีพิธีบายศรีฯอ่ะ...อืม..ซึ้ง..ดี..
หลังจากพิธีบายศรีฯแล้ว...เราก้อไปอาบน้ำแหละ
อะจึ๋ยย....น้ำเยนมากกก...อาบไปแล้วสะดุ้งไปแถมตัวชาไปอีกด้วยอ่ะ...
เหอะๆ และแล้ว...ก้อ....ถึงประมาณ 4 ทุ่มๆ น้อง ม.5 ยังไม่กลับจากการประชุม
เราก้อเรยไปเดินเล่น...กะคนคนนึง(ขอไม่เอ่ยนาม)
ไปเดินดูดาว เดินเล่น นั่งคุยกาน อืม...หนุกหนานดี
คุยไปคุยมา ก้อได้นอนประมาณ เกือบๆตี 2 แหละ
เดินกลับมาที่เต้น น้องๆนอนกานหมดแร้วว ฮิๆ น่ารักจิงๆ
 
วันที่ 13 ม.ค. 49
วันนี้ก้อ ตื่นมาตอนเช้า..เหะๆ ทานข้าว ดูโรงไฟฟ้า...
เกบของ นั่งรถกลับมาที่เชียงใหม่อ่ะ
อืม ระหว่างทางกลับอ่ะนะ มีที่ให้ซื้อของอ่ะ....
ก้อเรยซื้อของมาฝากเพื่อนๆเปนกาละแม ทีบ้านเปนแคบหมู ฯลฯ
เอิ๊กๆ เยอะมั่กๆ == ดูเหมือนบ้าหอบฟางดี 555+
และแล้ว...รถที่นั่งก้อมาถึงสถานีรถไฟเชียงใหม่ๆ....
มีเพื่อนๆ ศูนย์แก่นนครฯ กับ ยุพราชฯ มาส่ง......
== ช่างเปนการลาจากที่น่าเศร้าเสียนี่กระไร...
ทำไม ช่วงเวลา 5 วันมันช่างผ่านไปเร็วขนาดนี้เนี่ย ToT...
โอ๊วว...เศร้า...ToT
แต่แล้ว...รถไฟก้อมา...แล้วก้อ...ออกไป..
ศูนย์ที่กลับรถไฟนี้ก้อมี ศูนย์ สามเสน ศูนย์บดินทร์ฯ ศูนย์ พระปฐมฯ
เหอะๆ...ออกเดินทางจากเชียงใหม่ก้อประมาณ 17.50 ?? ประมาณน้า
เหอะๆ เราก้อมานั่งกินข้าวกล่อง...กินเสด น้องๆ ก้อไปนั่งเล่นไพ่กาน
เรามะมีรายทามก้อเรยไปเม้าะศูนย์บดินทร์ฯแหละ
เหอะๆ เม้าไป เม้ามา เรยมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องนอนเปนเพื่อนกะเจ้ภาอ่ะ
เหอๆ แต่เจ้เค้าแค่ตอน ดึกเล็กน้อย เจ้เค้าก้อนอนไปแล้วอ่ะ...ทิ้งเราชัดๆๆแง้
แต่ก้ออ่ะนะ...มะเปนราย เพราะอย่างน้อยเราก้อยังมีเพื่อนนั่งคุยอยู่
 
วันที่ 14 ม.ค. 49
คุยไปแล้วก้อคุยมาอีกเช่นเคย...จนเที่ยงคืนครึ่งได้ละม้าง...
มะหวายแล้วค้าบเรยไปนอน โดยกะว่าจาไปเอาหมอนที่ตู้เราก่อนอ่ะ...
แต่กลับกลายเป็นว่า...เค้าล๊อกประตูไปแว้วอ้า...เรยอดหมอนเรย
แต่เเล้ว...ก้อมีเทพบุตรสุดน่ารักให้หมอนเรามานอนอ่ะ....(ซึ้งจายมากค่ะ)
เราก้อเรยได้นอน...นอนไปนอนมาอีกครั้ง...เจ้ภาแย่งผ้าห่มอ้า..
จิงๆมานห่มคนละครึ่งอ่ะ...แต่เจ้เค้าดึงๆไปง่ะ>,<...
แต่ด้วยความที่เราเปนคนดีอ่ะนะ*-*...
เราเรยไม่ยอม 55+ เรยดึงๆกลับมา เอิ๊กๆ
หลับไป ประมาณ ตี 5 ครึ่ง...มีพนักงานเดินมาบอก สถานีต่อไป ดอนเมืองค้าบบบบ
เราก้อเรยตื่น อื้ม จาไปเอากระเป๋า เพราะจาลงสถานีบางซื่ออ่ะ(คนอื่นลงสามเสน)
555+ ไปๆมาๆ กว่ารถจาถึงบางซื่อ ก้อ เกือบ 6 โมงครึ่ง...รอเง่กเรยอ่ะ=="
ก่อนจาลง ก้อไปบอกอาจารย์+น้องๆ+เพื่อนๆว่าจาลงแว้วว
มีน้องๆ+เพื่อนศูนย์บดินทร์มาส่งด้วย...
แต่แด่มมม ถึงสถานีรถไฟบางซื้อเเว้วววววว เย้ๆ...
ตอนจะลงจากรถไฟก้อเหมือนบ้าหอบฟางเรยวุ้ย...
ท่านเทพบุตรสุดน่ารักเรยยกกระเป๋าลงมาให้
อู๊วว ช่างใจดีจังเรยอ่ะ...จัยดีที่สุดเรย..^^
เหอะๆ ลงมาแว้วก้อ..เจอท่านแม่...แล้วก้อกลับบ้าน...
อืม..ถึงบ้านแล้วก้อนอนๆๆๆ ไปตื่นอีกทีตอนบ่ายๆล่ะ
เหอะๆ มีฟามสุขจังได้กลับบ้านเเย้ววววว55+
 
อืมม นั่นแหละ...เรื่องที่เกิดขึ้น ตอนไปเชียงใหม่จนกลับมา
ยาวมั้ยเพื่อนๆ...เออ รุ้ว่ายาวว..
อ่านหน่อยก้อแล้วกาน 555+
เฮ้อ ในช่างเป็นความทรงจำที่ดีเหลือเกิน...
เราจะไม่มีวันลืมเรยล่ะ ^^ จิงม้ายยพวกเรา
โย่ววว....
 
เหะๆ ใกล้สอบ final กะ O-NETและ A-NETแล้ว
ตั้งจัยอ่านหนังสือกันล่ะ
แล้วก้ออย่าเครียดมากน้า...เป็นกำลังจัยให้จ้า
สำหรับเพื่อนๆที่ติดไปแล้ว ก้อ ยินดีด้วยน้า...
กริๆ สู้ต่อไปล่า ^^ แล้วเราคงได้ไปเจอกัลในมหา'ลัยน้าจ้า
 
ปล.คิดถึงเพื่อนๆค้าบ
ปล.2 ต้องขอขอบคุณเทพบุตรสุดน่ารักมากๆๆเรยน้าที่ช่วยเราตั้งหลายอย่างอ่ะ
ปล.3โชคดีกับการสอบคับป๋มมมม
ปล.4 อาจจะมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่เราไม่ได้พิมพ์ลงไป เพื่อนก้อช่วยๆมาเพิ่มเติมหน่อยแระกานน้า^6^
ปล.5อยากรู้รายละเอียดมากก่านี้ ติดต่อสอบถามได้ง้าบบ=="
ปล.6บางคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อไป ก้อ ใช่ว่าจาไม่มีตัวตนน้า..ยังงัยๆเทอก้อยังอยู่ในความทรงจำของเราเสมอแหละน้าจ้า
 
GOOD LUCk....MiSS U